Zweitantrag nach Art. 7 Abs. 2 der Verordnung (EG) Nr. 1049/2001, mit dem ich die Verweigerung des Zugangs zu den Dokumenten des mit dem Beschluss M.10815 genehmigten Gemeinschaftsunternehmens anfechte. Das Schreiben belegt, dass die Frist von 15 Arbeitstagen ab der ablehnenden Antwort der GD Wettbewerb vom 7. Januar 2026 am 26. Januar 2026 ablief und dass der Zweitantrag an diesem Tag vollständig ausgearbeitet und über die Plattform AskTheEU eingereicht wurde, einschließlich eines eindeutigen Willensbekundung und der vollständigen rechtlichen Begründung. Ein technischer Fehler der Schnittstelle, wegen dessen die Plattform die Nachricht nicht sofort an das Organ weiterleitete, kann nicht zulasten des Antragstellers gehen — den fristgerechten Eingang hat Access Info Europe schriftlich bestätigt und ist bereit, ihn zu bezeugen. Einen nachweislich fristgerechten Antrag allein wegen der unterbliebenen technischen Weiterleitung zurückzuweisen, wäre ein unverhältnismäßiger Formalismus im Widerspruch zur ständigen Rechtsprechung des Gerichtshofs und zu den Art. 41 und 47 der Charta der Grundrechte der EU. Die Kommission hat den Eingang zudem selbst bestätigt und die Sache an die zuständige Dienststelle weitergeleitet; diese eigene Verfahrenshandlung kann nicht rückwirkend geleugnet werden, ohne dass ein widersprüchliches und willkürliches Handeln vorläge, das für sich genommen einen Anlass für ein Eingreifen des Europäischen Bürgerbeauftragten und für eine gerichtliche Überprüfung begründet.
Die Europäische Kommission hat gegen die Verordnung verstoßen: gegen Art. 7 Abs. 2 der Verordnung (EG) Nr. 1049/2001. Ich habe den Zweitantrag fristgerecht eingereicht und die Kommission hat ihn nicht anerkannt! Warum wohl, lässt sich leicht erraten. Hier wird versucht, Obstruktion zu betreiben und ein faires Verfahren gegen das Kartell der Telekom Deutschland AG zu verhindern.
Confirmatory application under Article 7(2) of Regulation (EC) No 1049/2001 challenging the refusal of access to the documents of the joint venture approved by decision M.10815. The submission shows that the 15-working-day time limit running from DG COMP's refusal of 7 January 2026 expired on 26 January 2026, and that the confirmatory application was fully drawn up and lodged on that day via the AskTheEU platform, including an unequivocal expression of intent and the complete legal reasoning. A technical fault in the interface, which prevented the platform from immediately forwarding the message to the institution, cannot be held against the applicant — Access Info Europe confirmed timely receipt in writing and is prepared to attest to it. Rejecting a demonstrably timely submission solely because of a technical failure to forward it would amount to disproportionate formalism contrary to the settled case-law of the Court of Justice and to Articles 41 and 47 of the Charter of Fundamental Rights of the EU. Moreover, the Commission itself acknowledged receipt and referred the matter to the competent department; that procedural act of its own cannot be retroactively denied without amounting to contradictory and arbitrary conduct, which in itself gives grounds for intervention by the European Ombudsman and for judicial review.
The European Commission has infringed the regulation: Article 7(2) of Regulation (EC) No 1049/2001. I lodged the appeal within the time limit and the Commission did not recognise it! Why that is, we can easily guess. There are attempts here to obstruct and to prevent fair proceedings against the cartel of Telekom Deutschland AG.
Potvrdzujúca žiadosť podľa čl. 7 ods. 2 nariadenia (ES) č. 1049/2001, ktorou napádam odmietnutie prístupu k dokumentom spoločného podniku schváleného rozhodnutím M.10815. Podanie preukazuje, že lehota 15 pracovných dní od zamietavej odpovede DG COMP zo 7. januára 2026 uplynula 26. januára 2026 a že potvrdzujúca žiadosť bola v ten deň úplne vypracovaná a podaná cez platformu AskTheEU, vrátane jednoznačného prejavu vôle a úplnej právnej argumentácie. Technická chyba rozhrania, pre ktorú platforma správu okamžite nepreposlala inštitúcii, nemôže ísť na ťarchu žiadateľa — prijatie v lehote písomne potvrdila organizácia Access Info Europe a je pripravená ho dosvedčiť. Odmietnuť preukázateľne včasné podanie len pre technické nepreposlanie by bolo neprimeraným formalizmom v rozpore s ustálenou judikatúrou Súdneho dvora a s článkami 41 a 47 Charty základných práv EÚ. Komisia navyše prijatie žiadosti sama potvrdila a vec postúpila príslušnému útvaru; tento vlastný procesný úkon nemožno spätne poprieť bez toho, aby šlo o rozporné a svojvoľné konanie, ktoré samo osebe zakladá dôvod na zásah európskeho ombudsmana a na súdny prieskum.
Európska komisia porušila nariadenie: článku 7 ods. 2 nariadenia (ES) č. 1049/2001. Odvolanie som podal v lehote a komisia ho neuznala! Prečo asi sa vieme ľahko domyslieť. Sú tu snahy robiť obštrukcie a brániť spravodlivému procesu proti kartelu Telekomu Deutschland AG.
Ponovni zahtjev na temelju čl. 7. st. 2. Uredbe (EZ) br. 1049/2001 kojim osporavam odbijanje pristupa dokumentima zajedničkog pothvata odobrenog odlukom M.10815. Podnesak dokazuje da je rok od 15 radnih dana od odbijajućeg odgovora GU za tržišno natjecanje od 7. siječnja 2026. istekao 26. siječnja 2026. te da je ponovni zahtjev toga dana u cijelosti sastavljen i podnesen putem platforme AskTheEU, uključujući nedvosmislenu izjavu volje i cjelovitu pravnu argumentaciju. Tehnička pogreška sučelja, zbog koje platforma poruku nije odmah proslijedila instituciji, ne može ići na teret podnositelja — pravodobni primitak pisano je potvrdila organizacija Access Info Europe i spremna ga je posvjedočiti. Odbiti dokazivo pravodoban podnesak samo zbog izostanka tehničkog prosljeđivanja predstavljalo bi nerazmjeran formalizam protivan ustaljenoj sudskoj praksi Suda i člancima 41. i 47. Povelje EU-a o temeljnim pravima. Komisija je usto sama potvrdila primitak i predmet proslijedila nadležnoj službi; taj vlastiti postupovni čin ne može se naknadno poreći a da to ne bi bilo proturječno i samovoljno postupanje koje samo po sebi predstavlja razlog za intervenciju Europskog ombudsmana i za sudski nadzor.
Europska komisija prekršila je uredbu: članak 7. stavak 2. Uredbe (EZ) br. 1049/2001. Žalbu sam podnio u roku, a Komisija je nije priznala! Zašto — lako možemo pretpostaviti. Ovdje se pokušava opstruirati i spriječiti pošten postupak protiv kartela Telekom Deutschland AG.
Wniosek potwierdzający na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, którym kwestionuję odmowę dostępu do dokumentów wspólnego przedsiębiorstwa zatwierdzonego decyzją M.10815. Pismo wykazuje, że termin 15 dni roboczych biegnący od odmownej odpowiedzi DG ds. Konkurencji z dnia 7 stycznia 2026 r. upłynął 26 stycznia 2026 r. oraz że wniosek potwierdzający został w tym dniu w całości sporządzony i złożony za pośrednictwem platformy AskTheEU, wraz z jednoznacznym oświadczeniem woli i pełną argumentacją prawną. Błąd techniczny interfejsu, z powodu którego platforma nie przekazała wiadomości niezwłocznie instytucji, nie może obciążać wnioskodawcy — terminowe otrzymanie potwierdziła na piśmie organizacja Access Info Europe i jest gotowa to poświadczyć. Odrzucenie wykazanego terminowego pisma wyłącznie z powodu braku technicznego przekazania stanowiłoby nieproporcjonalny formalizm sprzeczny z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości oraz z art. 41 i 47 Karty praw podstawowych UE. Komisja ponadto sama potwierdziła wpływ wniosku i przekazała sprawę właściwej służbie; tej własnej czynności proceduralnej nie można wstecznie zanegować, nie popadając w sprzeczne i arbitralne działanie, które samo w sobie uzasadnia interwencję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i kontrolę sądową.
Komisja Europejska naruszyła rozporządzenie: art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Odwołanie złożyłem w terminie, a Komisja go nie uznała! Dlaczego — łatwo się domyślić. Podejmowane są tu próby obstrukcji i uniemożliwienia rzetelnego postępowania przeciwko kartelowi Telekom Deutschland AG.
Solicitud confirmatoria con arreglo al artículo 7, apartado 2, del Reglamento (CE) n.º 1049/2001, mediante la cual impugno la denegación de acceso a los documentos de la empresa en participación aprobada por la Decisión M.10815. El escrito acredita que el plazo de 15 días hábiles contado desde la respuesta denegatoria de la DG Competencia de 7 de enero de 2026 expiró el 26 de enero de 2026 y que la solicitud confirmatoria fue íntegramente redactada y presentada ese mismo día a través de la plataforma AskTheEU, incluyendo una manifestación de voluntad inequívoca y la argumentación jurídica completa. Un fallo técnico de la interfaz, por el que la plataforma no remitió inmediatamente el mensaje a la institución, no puede perjudicar al solicitante: la recepción dentro de plazo fue confirmada por escrito por Access Info Europe, que está dispuesta a testificarlo. Rechazar un escrito demostrablemente presentado en plazo únicamente por la falta de remisión técnica constituiría un formalismo desproporcionado, contrario a la jurisprudencia reiterada del Tribunal de Justicia y a los artículos 41 y 47 de la Carta de los Derechos Fundamentales de la UE. Además, la propia Comisión acusó recibo y remitió el asunto al servicio competente; ese acto procesal propio no puede negarse retroactivamente sin incurrir en una conducta contradictoria y arbitraria que, por sí sola, justifica la intervención del Defensor del Pueblo Europeo y el control jurisdiccional.
La Comisión Europea ha infringido el reglamento: el artículo 7, apartado 2, del Reglamento (CE) n.º 1049/2001. Presenté el recurso dentro de plazo y la Comisión no lo reconoció. El motivo es fácil de imaginar. Se intenta obstruir e impedir un procedimiento justo contra el cartel de Telekom Deutschland AG.
Domanda di conferma ai sensi dell'articolo 7, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 1049/2001, con la quale contesto il diniego di accesso ai documenti dell'impresa comune autorizzata con la decisione M.10815. L'atto dimostra che il termine di 15 giorni lavorativi decorrente dalla risposta negativa della DG Concorrenza del 7 gennaio 2026 è scaduto il 26 gennaio 2026 e che la domanda di conferma è stata integralmente redatta e depositata in tale data tramite la piattaforma AskTheEU, comprensiva di una manifestazione di volontà inequivocabile e della completa argomentazione giuridica. Un guasto tecnico dell'interfaccia, a causa del quale la piattaforma non ha inoltrato immediatamente il messaggio all'istituzione, non può ricadere sul richiedente: la ricezione entro il termine è stata confermata per iscritto da Access Info Europe, che è pronta ad attestarla. Respingere un atto dimostrabilmente tempestivo unicamente per il mancato inoltro tecnico costituirebbe un formalismo sproporzionato, contrario alla giurisprudenza costante della Corte di giustizia e agli articoli 41 e 47 della Carta dei diritti fondamentali dell'UE. La Commissione ha inoltre essa stessa accusato ricevuta e trasmesso la pratica al servizio competente; tale proprio atto procedurale non può essere retroattivamente negato senza incorrere in un comportamento contraddittorio e arbitrario che di per sé giustifica l'intervento del Mediatore europeo e il sindacato giurisdizionale.
La Commissione europea ha violato il regolamento: l'articolo 7, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 1049/2001. Ho presentato il ricorso nei termini e la Commissione non lo ha riconosciuto! Il perché è facile da immaginare. Vi sono qui tentativi di fare ostruzionismo e di impedire un procedimento equo contro il cartello di Telekom Deutschland AG.
Demande confirmative au titre de l'article 7, paragraphe 2, du règlement (CE) n° 1049/2001, par laquelle je conteste le refus d'accès aux documents de l'entreprise commune autorisée par la décision M.10815. Le mémoire établit que le délai de 15 jours ouvrables courant à compter de la réponse négative de la DG Concurrence du 7 janvier 2026 a expiré le 26 janvier 2026 et que la demande confirmative a été intégralement rédigée et introduite ce jour-là via la plateforme AskTheEU, comprenant une manifestation de volonté non équivoque et l'argumentation juridique complète. Un dysfonctionnement technique de l'interface, qui a empêché la plateforme de transmettre immédiatement le message à l'institution, ne saurait être imputé au demandeur : la réception dans le délai a été confirmée par écrit par Access Info Europe, qui est prête à en attester. Écarter un mémoire démontrablement introduit dans le délai au seul motif d'une absence de transmission technique constituerait un formalisme disproportionné, contraire à la jurisprudence constante de la Cour de justice ainsi qu'aux articles 41 et 47 de la charte des droits fondamentaux de l'UE. La Commission a en outre elle-même accusé réception et transmis l'affaire au service compétent ; cet acte de procédure qui lui est propre ne saurait être rétroactivement nié sans constituer un comportement contradictoire et arbitraire qui, à lui seul, justifie l'intervention du Médiateur européen et un contrôle juridictionnel.
La Commission européenne a violé le règlement : l'article 7, paragraphe 2, du règlement (CE) n° 1049/2001. J'ai introduit le recours dans le délai et la Commission ne l'a pas reconnu ! La raison est facile à deviner. Il y a ici des tentatives de faire obstruction et d'empêcher une procédure équitable contre le cartel de Telekom Deutschland AG.
Bekräftande ansökan enligt artikel 7.2 i förordning (EG) nr 1049/2001, genom vilken jag bestrider avslaget på tillgång till handlingarna avseende det gemensamma företag som godkänts genom beslut M.10815. Inlagan visar att fristen på 15 arbetsdagar räknat från GD Konkurrens avslag av den 7 januari 2026 löpte ut den 26 januari 2026 och att den bekräftande ansökan den dagen var fullständigt utarbetad och ingiven via plattformen AskTheEU, inbegripet en otvetydig viljeförklaring och den fullständiga rättsliga argumentationen. Ett tekniskt fel i gränssnittet, som gjorde att plattformen inte omedelbart vidarebefordrade meddelandet till institutionen, kan inte läggas sökanden till last — Access Info Europe har skriftligen bekräftat att mottagandet skedde i tid och är berett att intyga detta. Att avvisa en inlaga som bevisligen ingetts i rätt tid enbart på grund av utebliven teknisk vidarebefordran skulle utgöra en oproportionerlig formalism i strid med domstolens fasta praxis och med artiklarna 41 och 47 i EU:s stadga om de grundläggande rättigheterna. Kommissionen har dessutom själv bekräftat mottagandet och överlämnat ärendet till behörig enhet; denna egna processhandling kan inte i efterhand förnekas utan att det utgör ett motsägelsefullt och godtyckligt agerande som i sig ger grund för ingripande av Europeiska ombudsmannen och för domstolsprövning.
Europeiska kommissionen har åsidosatt förordningen: artikel 7.2 i förordning (EG) nr 1049/2001. Jag ingav överklagandet inom fristen och kommissionen erkände det inte! Varför kan vi lätt gissa. Här görs försök att obstruera och att förhindra ett rättvist förfarande mot Telekom Deutschland AG:s kartell.
Antrag auf vollständigen Zugang zu den Dokumenten in der Sache M.10815 nach der Verordnung (EG) Nr. 1049/2001, Art. 15 AEUV und Art. 42 der Charta der Grundrechte der EU. Beantragt werden acht Gruppen von Unterlagen, insbesondere die ungeschwärzte Gemeinschaftsunternehmensvereinbarung, die vollständige Gesellschaftervereinbarung, das Governance-Modell und die internen Regeln, die ungeschwärzte Fassung des Kommissionsbeschlusses, das Formblatt CO, die Marktanalysen sowie der interne Schriftwechsel der GD Wettbewerb mit den anmeldenden Unternehmen.
Das überwiegende öffentliche Interesse nach Art. 4 Abs. 2 und 3 der Verordnung stütze ich auf den Beschluss der Kommission selbst, auf den ich mich ausdrücklich berufe — M.10815. In den Rn. 138 bis 142 auf den Seiten 28 – 31 stellt die Kommission fest, dass für die Tätigkeit des Gemeinschaftsunternehmens sowohl die DSGVO als auch die Richtlinie 2002/58/EG über den Datenschutz in der elektronischen Kommunikation gelten, mithin die Anforderungen an die Rechtsgrundlage, die Zweckbindung, die Transparenz und die qualifizierte Einwilligung nach Art. 4 Nr. 11 DSGVO. In Rn. 142 führt die Kommission jedoch ausdrücklich aus, dass sie diese Regeln nur zum Zweck der Prüfung des Zusammenschlusses erörtert und dass ihre Analyse die Beurteilung der Einhaltung durch die Beteiligten unberührt lässt.
Darin liegt der Kern der Sache: Die Kommission hat die Regeln benannt, deren Einhaltung aber nicht geprüft — und die Unterlagen, anhand deren dies überprüfbar wäre, sind geschwärzt oder geheim. Ohne sie können weder die Öffentlichkeit noch ein Gericht beurteilen, was die vier marktbeherrschenden Betreiber in den Bereichen Preiskoordinierung, Datenaustausch und Infrastrukturzugang vereinbart haben.
Request for full access to the documents in Case M.10815 under Regulation (EC) No 1049/2001, Article 15 TFEU and Article 42 of the Charter of Fundamental Rights of the EU. Eight categories of material are requested, in particular the unredacted Joint Venture Agreement, the complete Shareholders Agreement, the governance model and internal rules, the unredacted version of the Commission decision, Form CO, the market analyses and DG COMP's internal correspondence with the notifying parties.
The overriding public interest under Article 4(2) and (3) of the Regulation is based on the Commission's own decision, on which I expressly rely — M.10815. In recitals 138 to 142 on pages 28 – 31 the Commission states that both the GDPR and Directive 2002/58/EC on privacy and electronic communications apply to the joint venture's activities, that is to say the requirements of a legal basis, purpose limitation, transparency and qualified consent under Article 4(11) GDPR. In recital 142, however, the Commission expressly states that it discusses those rules solely for the purposes of assessing the transaction under the Merger Regulation and that its analysis is without prejudice to any assessment of the parties' compliance with them.
That is the heart of the matter: the Commission named the rules but did not examine compliance with them — and the underlying documents by which this could be verified are redacted or withheld. Without them neither the public nor a court can assess what the four dominant operators agreed on price coordination, data sharing and infrastructure access.
Žiadosť o úplné sprístupnenie dokumentov vo veci M.10815 podľa nariadenia (ES) č. 1049/2001, čl. 15 ZFEÚ a čl. 42 Charty základných práv EÚ. Žiadam osem okruhov podkladov, najmä nezačiernenú zmluvu o spoločnom podniku, kompletnú akcionársku dohodu, governance model a interné pravidlá, nezačiernené znenie rozhodnutia Komisie, formulár CO, trhové analýzy a internú korešpondenciu DG COMP s notifikujúcimi podnikmi.
Prevažujúci verejný záujem podľa čl. 4 ods. 2 a 3 nariadenia opieram o samotné rozhodnutie Komisie, na ktoré sa výslovne odvolávam — M.10815. V bodoch 138 až 142 na stranách 28 – 31 Komisia konštatuje, že na činnosť spoločného podniku sa vzťahuje GDPR aj smernica 2002/58/ES o súkromí a elektronických komunikáciách, teda požiadavky zákonného základu, obmedzenia účelu, transparentnosti a kvalifikovaného súhlasu podľa čl. 4 bodu 11 GDPR. V bode 142 však Komisia výslovne uvádza, že tieto pravidlá rozoberá len na účely posúdenia koncentrácie a že jej analýza nemá vplyv na posúdenie súladu strán s nimi.
V tom je jadro veci: Komisia pravidlá pomenovala, ale ich dodržiavanie nepreskúmala — a podklady, z ktorých by to bolo možné overiť, sú začiernené alebo utajené. Bez nich nemôže verejnosť ani súd posúdiť, čo si štyria dominantní operátori dohodli v oblastiach koordinácie cien, zdieľania údajov a prístupu k infraštruktúre.
Zahtjev za potpuni pristup dokumentima u predmetu M.10815 na temelju Uredbe (EZ) br. 1049/2001, čl. 15. UFEU-a i čl. 42. Povelje EU-a o temeljnim pravima. Traži se osam skupina dokumenata, osobito neredigirani sporazum o zajedničkom pothvatu, cjeloviti sporazum dioničara, model upravljanja i interna pravila, neredigirana verzija odluke Komisije, obrazac CO, tržišne analize te interna korespondencija GU za tržišno natjecanje s podnositeljima prijave.
Prevladavajući javni interes iz čl. 4. st. 2. i 3. Uredbe temeljim na samoj odluci Komisije, na koju se izrijekom pozivam — M.10815. U točkama 138. do 142. na stranicama 28. – 31. Komisija utvrđuje da se na djelatnost zajedničkog pothvata primjenjuju i Opća uredba o zaštiti podataka i Direktiva 2002/58/EZ o privatnosti i elektroničkim komunikacijama, dakle zahtjevi pravne osnove, ograničenja svrhe, transparentnosti i kvalificirane privole iz čl. 4. t. 11. GDPR-a. U točki 142. Komisija ipak izrijekom navodi da ta pravila razmatra isključivo radi ocjene koncentracije te da njezina analiza ne utječe na ocjenu usklađenosti stranaka s njima.
U tome je bit predmeta: Komisija je pravila imenovala, ali njihovo poštovanje nije ispitala — a dokumenti na temelju kojih bi se to moglo provjeriti redigirani su ili tajni. Bez njih ni javnost ni sud ne mogu ocijeniti što su četiri vladajuća operatora dogovorila u područjima koordinacije cijena, razmjene podataka i pristupa infrastrukturi.
Wniosek o pełny dostęp do dokumentów w sprawie M.10815 na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, art. 15 TFUE i art. 42 Karty praw podstawowych UE. Wnoszę o osiem grup materiałów, w szczególności o nieutajnioną umowę wspólnego przedsiębiorstwa, pełną umowę wspólników, model zarządzania i regulacje wewnętrzne, nieutajnioną wersję decyzji Komisji, formularz CO, analizy rynkowe oraz wewnętrzną korespondencję DG ds. Konkurencji ze zgłaszającymi.
Nadrzędny interes publiczny w rozumieniu art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia opieram na samej decyzji Komisji, na którą wyraźnie się powołuję — M.10815. W motywach 138–142 na stronach 28 – 31 Komisja stwierdza, że do działalności wspólnego przedsiębiorstwa mają zastosowanie zarówno RODO, jak i dyrektywa 2002/58/WE o prywatności i łączności elektronicznej, a więc wymogi podstawy prawnej, ograniczenia celu, przejrzystości i kwalifikowanej zgody w rozumieniu art. 4 pkt 11 RODO. W motywie 142 Komisja wyraźnie jednak wskazuje, że omawia te przepisy wyłącznie na potrzeby oceny koncentracji i że jej analiza pozostaje bez uszczerbku dla oceny przestrzegania ich przez strony.
W tym tkwi sedno sprawy: Komisja przepisy wymieniła, lecz ich przestrzegania nie zbadała — a dokumenty pozwalające to zweryfikować są utajnione. Bez nich ani opinia publiczna, ani sąd nie mogą ocenić, co czterej dominujący operatorzy uzgodnili w zakresie koordynacji cen, wymiany danych i dostępu do infrastruktury.
Solicitud de acceso completo a los documentos del asunto M.10815 con arreglo al Reglamento (CE) n.º 1049/2001, al artículo 15 TFUE y al artículo 42 de la Carta de los Derechos Fundamentales de la UE. Se solicitan ocho categorías de documentos, en particular el acuerdo de empresa en participación sin expurgar, el acuerdo de accionistas completo, el modelo de gobernanza y las normas internas, la versión no expurgada de la decisión de la Comisión, el formulario CO, los análisis de mercado y la correspondencia interna de la DG Competencia con las partes notificantes.
El interés público superior con arreglo al artículo 4, apartados 2 y 3, del Reglamento se basa en la propia decisión de la Comisión, a la que me remito expresamente — M.10815. En los considerandos 138 a 142, páginas 28 – 31, la Comisión constata que a la actividad de la empresa en participación le son aplicables tanto el RGPD como la Directiva 2002/58/CE sobre la privacidad y las comunicaciones electrónicas, es decir, las exigencias de base jurídica, limitación de la finalidad, transparencia y consentimiento cualificado del artículo 4, punto 11, del RGPD. No obstante, en el considerando 142 la Comisión señala expresamente que examina esas normas únicamente a efectos de la apreciación de la concentración y que su análisis se entiende sin perjuicio de la apreciación del cumplimiento por las partes.
Ahí radica el núcleo del asunto: la Comisión enunció las normas pero no examinó su cumplimiento, y los documentos que permitirían verificarlo están expurgados u ocultos. Sin ellos ni la opinión pública ni un tribunal pueden apreciar qué acordaron los cuatro operadores dominantes en materia de coordinación de precios, intercambio de datos y acceso a la infraestructura.
Domanda di accesso integrale ai documenti nel caso M.10815 ai sensi del regolamento (CE) n. 1049/2001, dell'articolo 15 TFUE e dell'articolo 42 della Carta dei diritti fondamentali dell'UE. Sono richieste otto categorie di documenti, in particolare l'accordo di impresa comune non espunto, l'accordo tra azionisti completo, il modello di governance e le regole interne, la versione non espunta della decisione della Commissione, il formulario CO, le analisi di mercato e la corrispondenza interna della DG Concorrenza con le parti notificanti.
L'interesse pubblico prevalente ai sensi dell'articolo 4, paragrafi 2 e 3, del regolamento si fonda sulla decisione stessa della Commissione, alla quale mi richiamo espressamente — M.10815. Ai punti da 138 a 142, alle pagine 28 – 31, la Commissione constata che all'attività dell'impresa comune si applicano sia il GDPR sia la direttiva 2002/58/CE relativa alla vita privata e alle comunicazioni elettroniche, ossia i requisiti di base giuridica, limitazione della finalità, trasparenza e consenso qualificato ai sensi dell'articolo 4, punto 11, del GDPR. Al punto 142 la Commissione precisa tuttavia espressamente di esaminare tali norme unicamente ai fini della valutazione della concentrazione e che la sua analisi non pregiudica la valutazione della loro osservanza da parte delle imprese.
È qui il nucleo della questione: la Commissione ha enunciato le regole ma non ne ha verificato il rispetto — e i documenti che consentirebbero di accertarlo sono espunti o riservati. Senza di essi né il pubblico né un giudice possono valutare che cosa i quattro operatori dominanti abbiano concordato in materia di coordinamento dei prezzi, condivisione dei dati e accesso alle infrastrutture.
Demande d'accès intégral aux documents dans l'affaire M.10815 au titre du règlement (CE) n° 1049/2001, de l'article 15 TFUE et de l'article 42 de la charte des droits fondamentaux de l'UE. Huit catégories de documents sont demandées, en particulier l'accord d'entreprise commune non expurgé, le pacte d'actionnaires complet, le modèle de gouvernance et les règles internes, la version non expurgée de la décision de la Commission, le formulaire CO, les analyses de marché ainsi que la correspondance interne de la DG Concurrence avec les parties notifiantes.
L'intérêt public supérieur au sens de l'article 4, paragraphes 2 et 3, du règlement est fondé sur la décision même de la Commission, à laquelle je me réfère expressément — M.10815. Aux considérants 138 à 142, pages 28 – 31, la Commission constate que tant le RGPD que la directive 2002/58/CE vie privée et communications électroniques s'appliquent aux activités de l'entreprise commune, soit les exigences de base juridique, de limitation des finalités, de transparence et de consentement qualifié au sens de l'article 4, point 11, du RGPD. Au considérant 142, la Commission indique toutefois expressément qu'elle n'examine ces règles qu'aux fins de l'appréciation de l'opération et que son analyse est sans préjudice de l'appréciation du respect de celles-ci par les parties.
C'est là le cœur de l'affaire : la Commission a énoncé les règles sans en vérifier le respect — et les documents permettant cette vérification sont expurgés ou tenus secrets. Sans eux, ni le public ni une juridiction ne peuvent apprécier ce que les quatre opérateurs dominants ont convenu en matière de coordination des prix, de partage des données et d'accès aux infrastructures.
Begäran om fullständig tillgång till handlingarna i ärende M.10815 enligt förordning (EG) nr 1049/2001, artikel 15 FEUF och artikel 42 i EU:s stadga om de grundläggande rättigheterna. Åtta kategorier av handlingar begärs, särskilt det icke maskerade avtalet om det gemensamma företaget, det fullständiga aktieägaravtalet, styrningsmodellen och de interna reglerna, den icke maskerade versionen av kommissionens beslut, formulär CO, marknadsanalyserna samt GD Konkurrens interna korrespondens med de anmälande parterna.
Det övervägande allmänintresset enligt artikel 4.2 och 4.3 i förordningen grundar jag på kommissionens eget beslut, som jag uttryckligen åberopar — M.10815. I skälen 138–142 på sidorna 28 – 31 konstaterar kommissionen att såväl dataskyddsförordningen som direktiv 2002/58/EG om integritet och elektronisk kommunikation är tillämpliga på det gemensamma företagets verksamhet, det vill säga kraven på rättslig grund, ändamålsbegränsning, öppenhet och kvalificerat samtycke enligt artikel 4.11 i dataskyddsförordningen. I skäl 142 anger kommissionen dock uttryckligen att den behandlar dessa regler endast för bedömningen av koncentrationen och att dess analys inte påverkar bedömningen av parternas efterlevnad av dem.
Däri ligger sakens kärna: kommissionen namngav reglerna men prövade inte efterlevnaden — och de handlingar som skulle göra en sådan kontroll möjlig är maskerade eller hemliga. Utan dem kan varken allmänheten eller en domstol bedöma vad de fyra dominerande operatörerna kommit överens om i fråga om prissamordning, datadelning och tillgång till infrastruktur.
Meine Antwort auf den Beschluss der GD Wettbewerb vom 7. Januar 2026. Ich wende ein, dass die allgemeine Vermutung der Nichtverbreitung zwar widerlegbar ist, sich ohne Aktenverzeichnis jedoch nicht widerlegen lässt — die Kommission hat mir nicht einmal eine Liste der Dokumente zugänglich gemacht. Ferner, dass die Vermutung weder die internen Marktanalysen der GD COMP noch den Beschluss der Kommission selbst erfasst und dass der Teilzugang nach Art. 4 Abs. 6 nicht tatsächlich geprüft wurde.
Das öffentliche Interesse führe ich konkret aus: In den Rn. 138 – 142 des Beschlusses M.10815 stellt die Kommission selbst fest, dass auf das Gemeinschaftsunternehmen sowohl die DSGVO als auch die Richtlinie über den Datenschutz in der elektronischen Kommunikation Anwendung finden, führt jedoch in Rn. 142 ausdrücklich aus, die Einhaltung durch die Beteiligten nicht geprüft zu haben. Hinzu kommen das anhängige Verfahren T‑61/26, meine Beschwerde wegen Kartellpraktiken nach Art. 101 und 102 AEUV sowie der Schutz der finanziellen Interessen der Union nach Art. 325 AEUV.
Der Antrag umfasst sieben Punkte, darunter die Übermittlung des Aktenverzeichnisses. Am Ende steht der Vorbehalt einer Beschwerde beim Europäischen Bürgerbeauftragten und einer Klage nach Art. 263 AEUV.
My reply to the DG Competition decision of 7 January 2026. I object that the general presumption of non-disclosure is indeed rebuttable, but cannot be rebutted without an inventory of the file — the Commission did not even disclose a list of the documents. Further, that the presumption covers neither DG COMP's internal market analyses nor the Commission decision itself, and that partial access under Article 4(6) was not genuinely assessed.
I set out the public interest concretely: in recitals 138 – 142 of decision M.10815 the Commission itself finds that both the GDPR and the ePrivacy Directive apply to the joint venture, yet in recital 142 expressly states that it did not assess the parties' compliance with them. To this I add the pending proceedings in Case T‑61/26, my complaint concerning cartel practices under Articles 101 and 102 TFEU, and the protection of the financial interests of the Union under Article 325 TFEU.
The requests comprise seven points, including provision of the inventory of the file. It closes with a reservation of a complaint to the European Ombudsman and of an action under Article 263 TFEU.
Moja odpoveď na rozhodnutie DG COMP zo 7. januára 2026. Namietam, že všeobecná domnienka o nezverejnení je síce vyvrátiteľná, ale bez inventára spisu ju vyvrátiť nemožno — Komisia mi nesprístupnila ani zoznam dokumentov. Ďalej, že domnienka nekryje interné trhové analýzy GR COMP ani samotné rozhodnutie Komisie, a že čiastočný prístup podľa čl. 4 ods. 6 nebol reálne posúdený.
Verejný záujem uvádzam konkrétne: v bodoch 138 – 142 rozhodnutia M.10815 Komisia sama konštatuje, že na spoločný podnik dopadá GDPR aj smernica o súkromí a elektronických komunikáciách, no v bode 142 výslovne uvádza, že súlad strán s nimi neposudzovala. K tomu pripájam prebiehajúce konanie T‑61/26, moju sťažnosť na kartelové praktiky podľa čl. 101 a 102 ZFEÚ a ochranu finančných záujmov Únie podľa čl. 325 ZFEÚ.
Petit má sedem bodov vrátane žiadosti o inventár spisu. Na konci je výhrada sťažnosti európskemu ombudsmanovi a žaloby podľa čl. 263 ZFEÚ.
Moj odgovor na odluku GU za tržišno natjecanje od 7. siječnja 2026. Prigovaram da je opća pretpostavka neotkrivanja doduše oboriva, ali se bez popisa spisa ne može oboriti — Komisija mi nije omogućila ni popis dokumenata. Nadalje, da pretpostavka ne obuhvaća ni interne tržišne analize GU COMP ni samu odluku Komisije te da djelomični pristup iz članka 4. stavka 6. nije stvarno ocijenjen.
Javni interes iznosim konkretno: u točkama 138. – 142. odluke M.10815 Komisija sama utvrđuje da se na zajednički pothvat primjenjuju i GDPR i Direktiva o privatnosti i elektroničkim komunikacijama, no u točki 142. izrijekom navodi da usklađenost stranaka s njima nije ocjenjivala. Tome dodajem postupak u tijeku T‑61/26, moju pritužbu zbog kartelnih praksi iz članka 101. i 102. UFEU-a te zaštitu financijskih interesa Unije iz članka 325. UFEU-a.
Zahtjev sadržava sedam točaka, uključujući dostavu popisa spisa. Na kraju je pridržaj pritužbe Europskom ombudsmanu i tužbe iz članka 263. UFEU-a.
Moja odpowiedź na decyzję DG ds. Konkurencji z dnia 7 stycznia 2026 r. Podnoszę, że ogólne domniemanie nieujawniania jest wprawdzie wzruszalne, lecz bez spisu akt nie da się go wzruszyć — Komisja nie udostępniła mi nawet wykazu dokumentów. Ponadto, że domniemanie nie obejmuje ani wewnętrznych analiz rynkowych DG COMP, ani samej decyzji Komisji, oraz że dostęp częściowy z art. 4 ust. 6 nie został rzeczywiście oceniony.
Interes publiczny przedstawiam konkretnie: w motywach 138 – 142 decyzji M.10815 Komisja sama stwierdza, że do wspólnego przedsiębiorstwa mają zastosowanie zarówno RODO, jak i dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej, lecz w motywie 142 wyraźnie wskazuje, że nie oceniała przestrzegania ich przez strony. Dodaję do tego toczące się postępowanie T‑61/26, moją skargę dotyczącą praktyk kartelowych z art. 101 i 102 TFUE oraz ochronę interesów finansowych Unii z art. 325 TFUE.
Wnioski obejmują siedem punktów, w tym przekazanie spisu akt. Na końcu znajduje się zastrzeżenie skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz skargi z art. 263 TFUE.
Mi respuesta a la decisión de la DG Competencia de 7 de enero de 2026. Alego que la presunción general de no divulgación es ciertamente iuris tantum, pero no puede desvirtuarse sin un inventario del expediente: la Comisión ni siquiera me facilitó una relación de los documentos. Además, que la presunción no abarca ni los análisis de mercado internos de la DG COMP ni la propia decisión de la Comisión, y que el acceso parcial del artículo 4, apartado 6, no fue realmente apreciado.
Expongo el interés público de forma concreta: en los considerandos 138 – 142 de la decisión M.10815 la propia Comisión constata que al empresa en participación le son aplicables tanto el RGPD como la Directiva sobre la privacidad y las comunicaciones electrónicas, si bien en el considerando 142 señala expresamente que no apreció el cumplimiento por las partes. A ello añado el procedimiento pendiente T‑61/26, mi denuncia por prácticas de cártel con arreglo a los artículos 101 y 102 TFUE y la protección de los intereses financieros de la Unión del artículo 325 TFUE.
Las peticiones comprenden siete puntos, incluida la entrega del inventario del expediente. Concluye con la reserva de una reclamación ante el Defensor del Pueblo Europeo y de un recurso al amparo del artículo 263 TFUE.
La mia risposta alla decisione della DG Concorrenza del 7 gennaio 2026. Eccepisco che la presunzione generale di non divulgazione è bensì relativa, ma non può essere superata senza un inventario del fascicolo: la Commissione non mi ha reso accessibile neppure un elenco dei documenti. Inoltre, che la presunzione non copre né le analisi di mercato interne della DG COMP né la decisione stessa della Commissione, e che l'accesso parziale di cui all'articolo 4, paragrafo 6, non è stato realmente valutato.
Espongo l'interesse pubblico in modo concreto: ai punti 138 – 142 della decisione M.10815 la Commissione stessa constata che all'impresa comune si applicano sia il GDPR sia la direttiva relativa alla vita privata e alle comunicazioni elettroniche, ma al punto 142 precisa espressamente di non aver valutato l'osservanza da parte delle imprese. A ciò aggiungo il procedimento pendente T‑61/26, la mia denuncia per pratiche di cartello ai sensi degli articoli 101 e 102 TFUE e la tutela degli interessi finanziari dell'Unione ai sensi dell'articolo 325 TFUE.
Le richieste comprendono sette punti, tra cui la trasmissione dell'inventario del fascicolo. Si chiude con la riserva di una denuncia al Mediatore europeo e di un ricorso ai sensi dell'articolo 263 TFUE.
Ma réponse à la décision de la DG Concurrence du 7 janvier 2026. Je fais valoir que la présomption générale de non-divulgation est certes réfragable, mais qu'elle ne peut être renversée sans un inventaire du dossier — la Commission ne m'a même pas communiqué la liste des documents. En outre, que la présomption ne couvre ni les analyses de marché internes de la DG COMP ni la décision de la Commission elle-même, et que l'accès partiel au titre de l'article 4, paragraphe 6, n'a pas été réellement apprécié.
J'expose l'intérêt public de manière concrète : aux considérants 138 – 142 de la décision M.10815, la Commission constate elle-même que tant le RGPD que la directive vie privée et communications électroniques s'appliquent à l'entreprise commune, tout en indiquant expressément au considérant 142 qu'elle n'a pas apprécié le respect de celles-ci par les parties. J'y ajoute la procédure pendante T‑61/26, ma plainte pour pratiques de cartel au titre des articles 101 et 102 TFUE ainsi que la protection des intérêts financiers de l'Union au titre de l'article 325 TFUE.
Les demandes comportent sept points, dont la communication de l'inventaire du dossier. Elle se clôt par la réserve d'une plainte au Médiateur européen et d'un recours au titre de l'article 263 TFUE.
Mitt svar på GD Konkurrens beslut av den 7 januari 2026. Jag invänder att den allmänna presumtionen mot utlämnande visserligen är motbevisbar, men att den inte kan motbevisas utan en aktförteckning — kommissionen har inte ens gett mig tillgång till en förteckning över handlingarna. Vidare att presumtionen varken omfattar GD COMP:s interna marknadsanalyser eller kommissionens beslut i sig, och att delvis tillgång enligt artikel 4.6 inte prövades i realiteten.
Allmänintresset redovisar jag konkret: i skälen 138 – 142 i beslut M.10815 konstaterar kommissionen själv att såväl dataskyddsförordningen som direktivet om integritet och elektronisk kommunikation är tillämpliga på det gemensamma företaget, men anger i skäl 142 uttryckligen att den inte prövade parternas efterlevnad av dem. Till detta lägger jag det anhängiga målet T‑61/26, mitt klagomål om kartellförfaranden enligt artiklarna 101 och 102 FEUF samt skyddet av unionens finansiella intressen enligt artikel 325 FEUF.
Yrkandena omfattar sju punkter, däribland utlämnande av aktförteckningen. Avslutningsvis görs förbehåll för ett klagomål till Europeiska ombudsmannen och en talan enligt artikel 263 FEUF.
Beschluss der Generaldirektion Wettbewerb vom 7. Januar 2026, mit dem die Kommission mir den Zugang zu den Dokumenten in der Sache M.10815 verweigert hat. Die Verweigerung stützt sich auf die allgemeine Vermutung der Nichtverbreitung nach Art. 4 Abs. 2 erster und dritter Gedankenstrich der Verordnung (EG) Nr. 1049/2001 sowie auf die Rechtsprechung Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert und Deutsche Telekom.
Mein Vorbringen zum überwiegenden öffentlichen Interesse hat die Kommission als „Erwägungen rein allgemeiner Art“ zurückgewiesen. Den Teilzugang nach Art. 4 Abs. 6 hat sie auf Abschnitt 1.2 des Formblatts CO beschränkt, der auch ohne ihren Beschluss öffentlich ist. Eine individuelle Prüfung der einzelnen Dokumente sowie ein Aktenverzeichnis enthält das Schreiben nicht — ohne dieses lässt sich die Vermutung jedoch nicht widerlegen, obwohl die Kommission selbst einräumt, dass sie widerlegbar ist.
Das Schreiben belehrt über das Recht, binnen 15 Arbeitstagen nach Zugang einen Zweitantrag zu stellen.
Decision of the Directorate-General for Competition of 7 January 2026 refusing me access to the documents in Case M.10815. The refusal is based on the general presumption of non-disclosure under Article 4(2), first and third indents, of Regulation (EC) No 1049/2001 and on the case-law in Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert and Deutsche Telekom.
My argument on the overriding public interest was dismissed by the Commission as “considerations of a purely general nature”. Partial access under Article 4(6) was limited to Section 1.2 of the Form CO, which is public even without its decision. The letter contains no individual examination of the documents and no inventory of the file — yet without the latter the presumption cannot be rebutted, even though the Commission itself admits that it is rebuttable.
The letter gives notice of the right to make a confirmatory application within 15 working days of receipt.
Rozhodnutie Generálneho riaditeľstva pre hospodársku súťaž zo 7. januára 2026, ktorým Komisia odmietla môj prístup k dokumentom vo veci M.10815. Odmietnutie stojí na všeobecnej domnienke o nezverejnení podľa čl. 4 ods. 2 prvej a tretej zarážky nariadenia (ES) č. 1049/2001 a na judikatúre Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert a Deutsche Telekom.
Môj argument o prevažujúcom verejnom záujme Komisia odmietla ako „úvahy čisto všeobecnej povahy“. Čiastočný prístup podľa čl. 4 ods. 6 obmedzila na oddiel 1.2 formulára CO, ktorý je verejný aj bez jej rozhodnutia. Individuálne preskúmanie jednotlivých dokumentov ani inventár spisu list neobsahuje — bez neho pritom nemožno domnienku vyvrátiť, hoci Komisia sama pripúšťa, že vyvrátiteľná je.
List poučuje o práve podať opakovanú žiadosť do 15 pracovných dní od doručenia.
Odluka Glavne uprave za tržišno natjecanje od 7. siječnja 2026. kojom mi je Komisija odbila pristup dokumentima u predmetu M.10815. Odbijanje se temelji na općoj pretpostavci neotkrivanja iz članka 4. stavka 2. prve i treće alineje Uredbe (EZ) br. 1049/2001 te na sudskoj praksi Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert i Deutsche Telekom.
Moju argumentaciju o prevladavajućem javnom interesu Komisija je odbacila kao „razmatranja isključivo općenite naravi”. Djelomični pristup iz članka 4. stavka 6. ograničila je na odjeljak 1.2 obrasca CO, koji je javan i bez njezine odluke. Dopis ne sadržava pojedinačno ispitivanje dokumenata ni popis spisa — a bez njega se pretpostavka ne može oboriti, iako Komisija sama priznaje da je oboriva.
Dopis pouči o pravu na podnošenje ponovnog zahtjeva u roku od 15 radnih dana od primitka.
Decyzja Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji z dnia 7 stycznia 2026 r., którą Komisja odmówiła mi dostępu do dokumentów w sprawie M.10815. Odmowa opiera się na ogólnym domniemaniu nieujawniania z art. 4 ust. 2 tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz na orzecznictwie Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert i Deutsche Telekom.
Moją argumentację dotyczącą nadrzędnego interesu publicznego Komisja odrzuciła jako „rozważania o charakterze czysto ogólnym”. Dostęp częściowy z art. 4 ust. 6 ograniczyła do sekcji 1.2 formularza CO, która jest jawna również bez jej decyzji. Pismo nie zawiera indywidualnego badania poszczególnych dokumentów ani spisu akt — bez niego zaś domniemania nie można wzruszyć, mimo że sama Komisja przyznaje, iż jest ono wzruszalne.
Pismo poucza o prawie złożenia wniosku potwierdzającego w terminie 15 dni roboczych od doręczenia.
Decisión de la Dirección General de Competencia de 7 de enero de 2026 por la que la Comisión me denegó el acceso a los documentos del asunto M.10815. La denegación se basa en la presunción general de no divulgación del artículo 4, apartado 2, guiones primero y tercero, del Reglamento (CE) n.º 1049/2001 y en la jurisprudencia Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert y Deutsche Telekom.
Mi argumentación sobre el interés público superior fue desestimada por la Comisión como «consideraciones de carácter puramente general». El acceso parcial del artículo 4, apartado 6, quedó limitado a la sección 1.2 del formulario CO, que es pública incluso sin su decisión. El escrito no contiene ni un examen individual de los documentos ni un inventario del expediente, sin el cual no puede desvirtuarse la presunción, pese a que la propia Comisión admite que es iuris tantum.
El escrito informa del derecho a presentar una solicitud confirmatoria en el plazo de 15 días hábiles desde la recepción.
Decisione della Direzione generale della Concorrenza del 7 gennaio 2026 con la quale la Commissione mi ha negato l'accesso ai documenti nella causa M.10815. Il diniego si fonda sulla presunzione generale di non divulgazione di cui all'articolo 4, paragrafo 2, primo e terzo trattino, del regolamento (CE) n. 1049/2001 e sulla giurisprudenza Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert e Deutsche Telekom.
La mia argomentazione sull'interesse pubblico prevalente è stata respinta dalla Commissione come «considerazioni di natura puramente generale». L'accesso parziale di cui all'articolo 4, paragrafo 6, è stato limitato alla sezione 1.2 del formulario CO, che è pubblica anche senza la sua decisione. La lettera non contiene né un esame individuale dei singoli documenti né un inventario del fascicolo — senza il quale, tuttavia, la presunzione non può essere superata, benché la Commissione stessa ammetta che essa è relativa.
La lettera informa del diritto di presentare una domanda di conferma entro 15 giorni lavorativi dal ricevimento.
Décision de la direction générale de la concurrence du 7 janvier 2026 par laquelle la Commission m'a refusé l'accès aux documents dans l'affaire M.10815. Le refus est fondé sur la présomption générale de non-divulgation de l'article 4, paragraphe 2, premier et troisième tirets, du règlement (CE) n° 1049/2001 ainsi que sur la jurisprudence Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert et Deutsche Telekom.
Mon argumentation relative à l'intérêt public supérieur a été écartée par la Commission comme des « considérations d'ordre purement général ». L'accès partiel au titre de l'article 4, paragraphe 6, a été limité à la section 1.2 du formulaire CO, qui est publique même sans sa décision. La lettre ne comporte ni examen individuel des documents ni inventaire du dossier — or, sans celui-ci, la présomption ne peut être renversée, alors même que la Commission admet qu'elle est réfragable.
La lettre informe du droit d'introduire une demande confirmative dans un délai de 15 jours ouvrables à compter de la réception.
Beslut av generaldirektoratet för konkurrens av den 7 januari 2026 genom vilket kommissionen nekade mig tillgång till handlingarna i ärende M.10815. Avslaget grundas på den allmänna presumtionen mot utlämnande i artikel 4.2 första och tredje strecksatserna i förordning (EG) nr 1049/2001 och på rättspraxis i Odile Jacob, TGI, Bavarian Lager, API, Agrofert och Deutsche Telekom.
Min argumentation om det övervägande allmänintresset avfärdades av kommissionen som ”överväganden av rent allmän karaktär”. Delvis tillgång enligt artikel 4.6 begränsades till avsnitt 1.2 i formulär CO, som är offentligt även utan dess beslut. Skrivelsen innehåller varken en individuell prövning av de enskilda handlingarna eller någon aktförteckning — utan den kan presumtionen dock inte motbevisas, trots att kommissionen själv medger att den är motbevisbar.
Skrivelsen upplyser om rätten att ge in en bekräftande ansökan inom 15 arbetsdagar från mottagandet.